Het kan echt alle kanten op in de wedstrijd van Tuldania Tegen Terlo. 90 minuten lang. En meer! Vol overgave strijden twee teams een faire strijd om de broodnodige overwinning. Die er maar niet lijkt te komen. Tot, zoals dat zo mooi heet, “in extremis” de bal na een vrije trap voor de voeten van Jip Hesselmans valt. Niet nadenken, poeieren, goal! Tuldania wint met 1-0.

door Adrie van de Wouw

De ongekende energie van de aanvoerder van het oudste jeugdelftal is misschien wel doorslaggevend voor de winst. Een beloning voor de onverzettelijkheid die hij en zijn JO19 ook al op zaterdag op de mat hebben gelegd. Met “10 tegen 12” wordt tegen de koploper 2-1 winst afgedwongen. Eind goed al goed, coach Frank van Roovert trots.

Die trots deelt ook Coen Vos. Zijn elftal laat zien ook “ballen” te hebben. Coen heeft vanwege zijn ziekenboeg weer flink moeten sleutelen maar de jongens die deze zondag 23 februari de eer van oranje-zwart moeten verdedigen staan hun mannetje. Het is allemaal niet echt hoogstaand maar er wordt geknokt voor elke centimeter.

De wedstrijd

Al in de eerste minuut kan Tuldania de leiding nemen. De bal gaat rakelings naast. Terlo neemt het initiatief en creëert ook enkele kansen. Maar net als een week eerder is doelman Theo Bosmans (ook JO19) een rots in de branding. Net als de overige verdedigers overigens, de Esbeekse achterwaartsen geven weinig weg. Extra schouderklopje voor Mories Versteijnen, JO19. Ook het middenveld met terriër Coen Mulder, Jip Hesselmans, Jorn wijten en Wiek van Bijsterveldt houdt dapper stand.

Eigenlijk heeft Tuldania een hartstikke goede voorhoede. Maar de doelpuntenmachine hapert een beetje. Een geweldige kopkans wordt op de doellijn gered, een van de weinige wapenfeiten. De spitsen weten elkaar maar mondjesmaat te vinden, missen een beetje het gevoel van samen staan we sterk. Misschien toch eens samen betere afspraken maken, een goed plan verhoogt gegarandeerd het rendement.

Gelukkig worden er ook aan de andere kant weinig potten gebroken. Het spelbeeld van de tweede helft is een kopie van de eerste. Het is ongemeen spannend.

Ondanks zijn hoge leeftijd (uit het bejaardentehuis, zegt hij zelf) is de scheidsrechter allesbehalve een zelfingenomen betweter. Hij voelt de wedstrijd perfect aan en laat de sportief strijdende partijen tot het gaatje gaan. Hij treedt wel op als het nodig is. Het kan dus wel.

De 90 minuten zijn vol, geen VAR en bijna geen blessures, enkel extra tijd voor de wisselspelers. Het spel golft op en neer, alles leeft tussen hoop en vrees. Dan, in de dying seconds (weer mooi) peert Jip Hesselmans de bal op het doel. 1-0. Grote blijdschap bij Tuldania en grote verslagenheid bij Terlo. Het dubbeltje ligt op de Esbeekse kant.

Er verschijnt een klein zonnetje aan de horizon.

Eerst carnaval.