Het vriest niet en het dooit niet. Dat gevoel overheerst als Tuldania 1 uiteindelijk de wedstrijd verliest. Beide ploegen zijn aan elkaar gewaagd. Maar uitschieters zijn er te weinig. Hapert lijkt de overhand te hebben maar kan weinig kansen creëren. Tuldania’ s verdediging staat best goed maar de ploeg van Hans Clijsen brengt naar voren niet genoeg. Toch misstaat een gelijkspel deze wedstrijd niet. Maar door een late treffer van Hapert staat Tuldania weer met lege handen. We schrijven 12 april.
door Adrie van de Wouw
Weer net niet. Dat is toch wel een beetje kenmerkend voor het Esbeekse team. Het lukt de jonge ploeg maar niet om van goede wil echte daadkracht te maken. En net die stap zal de komende weken nodig zijn als het om de knikkers gaat. Want de wedstrijden van de waarheid komen eraan.
Over de wedstrijd zelf valt niet echt veel te vertellen. Is Hapert in de eerste helft van het seizoen op het Esbeekse sportpark D’n Hondsbosch nog oppermachtig, nu is er weinig sprake van krachtsverschil. Hapert oogt aanvallender zonder echt potten te breken. Ook Tuldania blinkt niet uit in kansen creëren dus de brilstand met de rust is “gewoon logisch”.
Net na de thee gaat het mis bij Tuldania. Zoals met héél veel doelpunten is een foute inspeelbal de oorzaak. Met veel spelers voor de bal kan een pass in de voeten van de tegenstander dodelijk zijn. Ok nu. De razendsnelle counter wordt ingetikt voordat oranje-zwart zich kan herstellen. 1-0. De gelijkmaker komt tegen het einde van de wedstrijd. De hoekschop belandt op het hoofd van Wiebe Verboven, de bal is richting de grijpgrage handen van de doelman maar Mories Versteijnen is hem net voor en tikt de bal in het doel.
Dan gaat het alsnog fout. Ook Hapert krijgt nog een intikker, 2-1. Als de scheidsrechter afsluit is het dus weer nét niet.
Het stramien moet worden doorbroken. Punten zullen in de komende weken afgedwongen moeten worden. Gematigd optimisme is bijna zeker niet genoeg. Voor de betere spelers geldt: goed genoeg is niet goed genoeg. Maak het verschil. In een team ben je van elkaar afhankelijk. Heb je elkaar nodig. Samen moet er gepresteerd worden. Met de nadruk op moet. Het mag (moet) soms pijn doen, op fysiek en ook op mentaal gebied. Accepteren en presteren. Hoogste tijd!
