Zaterdag 25 oktober, 11.00 uur. Het karakteristieke geluid van Koninklijke Harmonie Concordia galmt over de Vrijthof. Als aankondiging van een zeer speciale bijeenkomst, de huldiging van Marlène van Gansewinkel. Na Rio en Tokio is het haar voor de derde keer op rij gelukt om op de Paralympische Spelen eremetaal te veroveren. Samen met haar twee zilveren en een bronzen plak in Parijs heeft de niet geboren maar wel getogen Beekse sporter nu al maar liefst 21 keer op een internationaal podium gestaan. Ze plaatst zich in het imponerend rijtje van absolute wereldtoppers in de Nederlandse sportwereld.

door Adrie van de Wouw

Marlène met de medailles die ze behaalde tijdens de Paralympische Spelen in Parijs

En die kanjer is opgegroeid in Hilvarenbeek. En, zeer terecht, dat mag, nee dat moet, gevierd worden. In het hart van de gemeenschap, op de kiosk op de Vrijthof. Zoals gebruikelijk heeft haar oude buurt er weer veel energie ingestoken. Samen met de gemeente. De ‘onthullende’ huldiging is warm, ontroerend en gezellig. Leerzaam ook. Laat zien wat je met doorzettingskracht kunt bereiken.

Beekse doorbijter

Na “Seven Up’ van de harmonie reist buurtgenoot Peter Kooy met de talrijk opgekomen belangstellenden van het verleden naar het heden. Door het leven van de Beekse doorbijter. De eerste stapjes op sportgebied zet ze bij de judo. Moeder Petra vraagt voorzichtig of er daar ook mogelijkheden zijn voor kinderen met een beperking, zoals haar dochter met een ontbrekende onderarm en -been. Op een “zachte manier” wordt ze door trainers Marco en Emiel ‘Kano’ in de armen gesloten. Ondanks haar handicap ontwikkelt ze speciale vaardigheden in met name heup- en schouderworpen. Maar bovenal, ze heeft er plezier in.

Haar droom is profvoetballer worden. Van de 10 jaar Hilvaria heeft Trainer Stefan haar 7 jaar begeleid. Met een knipoog vertelt hij dat hij haar het hardlopen heeft geleerd. “Als ze de bal naast schoot dan moest ze hem zelf halen.” In zijn mooie woorden hoor je aan Stefan hoe bijzonder hij het vindt dat hij met zo’n gedreven meid “stappen” heeft mogen maken.

Ze beseft dat profvoetballer het niet gaat worden. Dan maar een andere droom, ze is niet voor een gat te vangen. Topsporter gaat ze worden. Ze stapt over naar de atletiek. Onder bezielende leiding van Koen Huiding van Attila in Tilburg zet ze haar eerste stapjes op dat gebied.

Toekomstige medaillewinnaar

Maar haar doorbraak is de Talentendag in Amsterdam. Daarover vertelt destijds bondscoach Guido Bonsen, speciaal voor deze gelegenheid naar de Vrijthof gekomen. Hij weet het nog goed. Het is 12 oktober 2012. Dat meisje in het ‘Messi’-shirt van Barcelona. Dat meisje dat naar de Talentendag gekomen is omdat ze dat wil en, leuke bijkomstigheid, dat ze dan niet naar school hoeft. Dat meisje dat met haar prothese de laatste 3 kilometer heeft moeten hardlopen om op tijd te komen. Dat meisje maakt op hem zo’n indruk dat hij na afloop tegen de organisatie zegt: “Ik heb vandaag een toekomstige medaillewinnaar gezien”.

Ex-bondscoach Guido Bonsen spreekt Marlène van Gansewinkel toe

Een nieuw avontuur

Vanaf dat moment werken ze samen. Ook als het contract als bondscoach in 2017 wordt beëindigd blijft Marlène bij Guido. Tot nu. Nog niet iedereen weet het maar Marlène gaat op zoek naar een nieuw avontuur. Het buitenland lonkt. Wat, waar en hoe is nog niet helemaal duidelijk. Wel zeker is dat ze gaat proberen om er over 4 jaar bij de volgende Paralympische Spelen in Los Angeles weer bij te zijn. Ze gaan als vrienden uit elkaar. Haar lijfspreuk zal hij nooit vergeten: “Als Marlène doet oefenen dan kan Marlène dat”. Knuffel.

Team Para Atletiek

Ook nog even vertellen. Samen blijven ze wel actief in het bestuur van team Para Atletiek, een stichting die mensen met een handicap “inspireert, motiveert en activeert”. Helpen aan het gevoel van vrijheid ondanks een handicap. Op persoonlijke doelen, klein of groot. De stichting kan elke steun meer dan goed gebruiken en als u haar een warm hart toedraagt doe dan via de website een donatie en wordt ‘Vriendje van de stichting’.

Huldiging en cadeau’s

Marlène in de bloemetjes gezet

Wethouder Overmars van Samenleving en Organisatieontwikkeling (klinkt goed hè?) zet haar in de bloemetjes. En doet een duit in het zakje. Hij doneert namens de Gemeente Hilvarenbeek een flinke bijdrage voor de unieke prestaties van Marlène én voor haar betrokkenheid bij de gemeenschap. Haar brief heeft wellicht bijgedragen aan de enorme investering die de gemeente heeft gedaan aan de atletiekbaan van Achil.

De buurt komt met een prachtig cadeau. Een dekbedovertrek met foto’s van de successen van Marlène. “Wouter, nu kom je onder Marlène te liggen”, merkt Peter gevat op.

Wat een klasse!

Door al die mooie verhalen vergeet je bijna wat de reden van deze bijzondere bijeenkomst is. Dat zijn uiteraard de prestaties op sportgebied van Marlène van Gansewinkel. Ondanks dat de para atletiek sterk groeit en dat er nieuwe talenten opstaan blijkt Marlène zich nog steeds te kunnen meten met de wereldtop. Er zijn persoonlijke records voor nodig. Maar ze doet het wel. Ze springt bij wijze van spreken van de ene boom op de Vrijthof naar de andere! Kijk maar eens hoe ver dat is. Weer twee zilveren en een bronzen medaille toegevoegd aan haar gigantische erelijst. Wat een klasse!

Het laatste woord is aan Marlène zelf. Alles wat ze hier heeft ervaren heeft bijgedragen aan haar successen. Haar basis ligt in Hilvarenbeek. Daarvoor dank! Ze ziet mensen van vroeger en vindt het erg fijn om haar successen met de Beekse gemeenschap te mogen vieren. Het applaus klinkt voor de zoveelste en zeer zeker niet laatste keer. We gaan nog veel van haar horen!

(foto’s: Marian van Helvoirt)