De wieken van de Hilvarenbeekse molen staan in een bijzondere stand, een die is voorbehouden aan een bijzondere, maar tragische, gebeurtenis. De dood van Piet van Rijswijk, de molenaar die er mede voor gezorgd heeft dat het dorp nog een windmolen heeft. De man waarvoor de huidige, allemaal vrijwillige, molenaars hun respect willen tonen.

door Kees van Kemenade

“Wij hebben de molen in de Brabantse rouwstand gezet. Iedere dag na het malen: de binnenroede komend (dus net voor de romp van de molen), zonder zeilen erop. Zo zal hij zes weken elke dag te zien zijn. Dat doen we omdat we veel aan Piet te danken hebben.”

Dat vertellen molenaars Onno Wubbels en Bart Hoofs, die vandaag aan het malen zijn. Ze hebben net het bericht ontvangen van het overlijden van hun vroegere leermeester Piet van Rijswijk. “We hebben hier allemaal veel van hem geleerd. Het billen van de molenstenen, het smeren van al wat draait met reuzel, de reparaties van kleine zaken, want er gaat vaak wat stuk in de molen. Hij was een meester in het onderhoud van alles wat je hier ziet. Wij zijn ook dankbaar voor de contacten die hij onderhield. Met de gemeente bijvoorbeeld en dat heeft gezorgd voor een meerjarig onderhoudscontract. Daarom staat De Doornboom er ook zo mooi bij.”

Goeie molenaar

“Piet zorgde ook voor de contacten met de bakkers en dat heeft gezorgd dat de molen ook economisch sterker werd. Hij overtuigde hen om molenbrood te gaan bakken. Iedereen die dat koopt en eet, steunt De Doornboom, een molen die van ons allemaal is.” Ook de persoon zelf dwong sympathie af. “Hij had altijd voor een praatje, met de bezoekers de gemoedelijkheid die hem omgaf. Anekdotes en verhalen had hij te over; hij was dan ook heel zijn leven betrokken geweest bij de Doornboom. Maar tegelijk was hij heel consciëntieus als het ging om netheid. Alles moest zuiver zijn. Piet was een goeie, eigenzinnige, molenaar waarvan we veel hebben geleerd èn afgeleerd.”

Met die verzuchting stopt het gesprek en gaan de molenaars verder met hun werk, in de geest van hun overleden metgezel. Piet van Rijswijk is er dan niet meer, maar zijn erfenis, de molen, blijft van hem getuigen.