Een van de aantrekkelijkste plekjes in Hilvarenbeek is het ensemble van windmolen De Doornboom, museum De Dorpsdokter en heemtuin De Doornhof aan de Doelenstraat. De kruidentuin is een welkom rustpunt voor iedereen die hier op bezoek komt en bestaat nu veertig jaar. We spraken met Ans Crone, lid vanaf 1986, en met Wilma van Aken, die de functie van secretaris-voorzitter bekleed in deze onderafdeling van de Heemkundige Kring. Het jubileumfeest wordt op 5 juli in besloten kring gevierd.

door Kees van Kemenade

De Doornhof is echt een klein paradijsje in het hart van het dorp. Dat is de mening van Wilma van Aken, die door alle bezoekers wordt gedeeld. “Onze kruidentuin wordt omsloten door een beukenhaag en dat geeft een gevoel van geborgenheid. Binnenin zijn er buxushagen, wel 400 meter, die de verschillende kleinere tuinen van elkaar scheiden. Iedere tuin heeft planten rondom een bepaald thema. Dat kunnen geneesplanten zijn die voor medische doeleinden werden en worden gebruikt. In een andere tuin zie je keukenkruiden of gifplanten, grondstoffen voor likeuren of waar bijen op af komen. Erfplanten die van de moestuin, om maar wat voorbeelden te geven. Dus behalve een mooie tuin, waar het heerlijk geurt, om in te verpozen is er ook duidelijk een educatief doel. De bezoeker steekt hier heel wat op, want het wordt overal uitgelegd, over het gebruik van kruiden in ons dagelijks leven. Als je wilt, kun je er dus best een hele poos doorbrengen. Centraal is een zitje met een windvaan op het prieel, waar je fijn tot rust kunt komen.”

Veel bezoekers

Lid van het eerste uur is Ans Crone. Zij en Toos Aerts hebben het begin nog meegemaakt. “In het begin lag hier een braakliggend stuk grond”, vertelt Ans. Het was Corrie Cramer, toen voorzitter van de Heemkundige Kring die voorstelde om er een heemtuin van te maken. Eentje die aansloot bij de medische collectie van het museum. Nu bestond er in Hilvarenbeek als een kruidenclub: De Beekpunge. Jan Putters en hovenier Herman Kies pakten dit idee op en legden daarmee de basis voor De Doornhof. Er werd gezocht naar vrijwilligers die van planten en tuinieren houden om een werkgroep te vormen en toen die zich aanmeldden konden wij van start gaan. Je ziet nu het resultaat: een prachtige kruidentuin die wordt bijgehouden door een groep enthousiaste leden. “We trekken heel veel bezoekers, van elders, maar ook uit het dorp zelf.” Net op die dag is er een grote bus met een georganiseerde reis gestopt om het museum te bezoeken. Maar na de lezing en bezoek zoekt iedereen De Doornhof op om tussen de geurende planten even te genieten, voordat de tocht verder gaat.

Verdwenen weerhaan

Of de beide leden van de werkgroep nog wensen hebben? Ans en Wilma willen de tuin natuurlijk vooral in stand houden. “Maar wij zoeken ook steeds nieuwe vrijwilligers. Als je lid wordt van onze werkgroep, dan werk je mee aan het in stand houden. Het is altijd gezellig, een beetje als een vereniging. We hebben werkavonden van maart tot oktober op afwisselende dagen. En als je wilt, kun jij je specialiseren. Op de bijenplanten bijvoorbeeld, of onze collectie medicinale vingerhoedskruiden. Ans Crone heeft nog een bijzondere wens: “Ooit zat er op de windvaan een haan, maar die is verdwenen. Ik zou het geweldig leuk vinden om er weer een aan te kunnen brengen. Een weerhaan hoort hier echt thuis.” Wilma denkt vooral aan de bezoekers in de zomer: “Een schaduwplek, waar je uit de zon van de tuin kunt genieten, zou ik nog een mooie aanvulling vinden.”