Er komen heel veel mensen van elders naar Hilvarenbeek. Als je hen vraagt waarom, is het antwoord vaak dat er veel natuurschoon is om van te genieten. Met een uitgebreid net aan wandel- en fietspaden kun er gemakkelijk gebruik van maken. Dan komt natuurlijk de vraag: wat móét je echt gaan bezoeken om een mooie indruk te krijgen van wat de gemeente allemaal te bieden heeft. Die vraag is niet zo makkelijk te beantwoorden, dus maar weer eens de wandelschoenen aangetrokken en… op pad! Het eerste probleem: waarheen, want er is zoveel.

door Kees van Kemenade

Roovert

Langs onze landsgrens liggen een serie landgoederen die in elkaar overlopen. Roovert is er daar een van, genoemd naar het gehucht pal op de grens. Als je daar rondwandelt zie je nog oude grensstenen en een grenspaal, daar neergezet toen de Belgen zich in 1839 afscheidden van Noord-Nederland. Op de Roovertsche Heide heeft men geprobeerd de oude heide weer te laten herleven. Door in het midden is een enorm stuk bos te kappen, de humuslaag te verwijderen en dan te hopen dat de struik- en dopheide weer terugkeren. Helaas, door de hoeveelheid stikstof die neerregent overheerst een andere plant: het pijpenstrootje. Het mooiste deel van het gebied ligt bij Papschot, een prachtig ven en waard om er naar op zoek te gaan.

Gorp

Roovert is nauw verbonden met het andere landgoed Gorp, ook genoemd naar een gehucht. Hier is heel wat te zien en te genieten. Je hoeft alleen maar de kronkelende loop van de Leij te volgen. Die kan hier rustig meanderen, bochten afsnijden en oude rivierlopen weer verlaten. Dat zorgt voor een bijzonder landschap, nog aangevuld met zandduinen, nu begroeid die in de IJstijden en daarna zijn ontstaan. Zo bereik je de verspreid liggende bebouwing van Gorp.

Het opvallendst is er wel het jachtslot met het beeld van Diana bij de oprit. Maar er is ook een villa Het Paradijs, een Paradijsbrug en de plek waar ooit herberg In het Paradijs stond. Hier in Gorp is namelijk Ioannes Goropius geboren, die in de zestiende eeuw een boek schreef, waarin hij de mening verkondigde dat Adam en Eva best wel eens onze taal zouden hebben kunnen spreken en hier gewoond zouden kunnen hebben.

Het landgoed Gorp biedt een aangename afwisseling van de weidse openheid van agrarisch land en bossen, ruim een eeuw geleden aangeplant voor de houtwinning. Je kunt er prachtige vennen vinden, zoals het Haneven en het Nestven. Er lagen er ooit veel meer, maar zij sneuvelden onder de zware ploegen van de ontginners in de negentiende eeuw, toen men er de waarde nog niet van inzag.

De Gooren

Tussen Biest-Houtakker en Hilvarenbeek liggen de Gooren, een oud cultuurlandschap vol met smalle percelen omzoomd door houtwallen, kleine bosjes, een ven en waterplassen. Doorheen de Gooren - de naam betekent moerassig gebied - stroomt het Spruitenstroompje, de belangrijkste Beekse rivier. Een andere beek, de Roodloop, vloeit er in uit.

Houd je van de natuur, van de planten bomen en struiken en van insecten, amfibieën en kleine zoogdieren, dan moet je er echt eens gaan wandelen. Door de openheid en de aanwezigheid van water is de biodiversiteit er groter dan waar ook in de gemeente. Bankjes zijn er genoeg en als je daar gaat zitten en luistert, dan vang je zoveel geluiden op, van de rond zoemende insecten, van een fazant of patrijs verborgen in het struikgewas dat de akkertjes omzoomt of in de bosschages.

(volgende week de laatste aflevering)