Zelfs schrijver Henk Sloots komt in de Kerstvakantie helemaal uit het hoge noorden om naar zijn toneelstuk ’t is weer prijs te komen kijken. Voor het eerst voert een toneelvereniging buiten Friesland zijn klucht op. Onbegrijpelijk want het stuk is zo geweldig grappig dat heel Nederland er wel van moet houden. Het massaal opgekomen publiek (meer dan 650!) geniet met volle teugen van een dijenkletser vol vaart en actie die van begin tot eind mateloos boeit.
door Adrie van de Wouw
Het draait om een niet gewonnen prijs in de postcodeloterij. De kijker wordt meegezogen in de perikelen van Geert Bonkers (Jeroen Oerlemans). Hij is vergeten zich op te geven. Zonder medeweten van vrouw Betsie (Minke Voerhoeven). Betsie heeft de broek aan maar weet van niets. De prijs valt natuurlijk in zijn straat, € 150.000,-. Betsie boekt al een vakantie en een verbouwing. Geert wringt zich in allerlei bochten om aan zoveel geld te komen. Buurman Evert (Lars Trommelen) “helpt” hem daarbij. Simpele Buurvrouw Sjaan (Lieke Lambregts) mag niks zeggen. Het plan is om geld aftroggelen van Betsies steenrijke Tante Lydia (4x Astrid Lathouwers en 3x Astrid van Egmond). Met de koop van een nepschilderij van Van Gogh of desnoods door ontvoering van haar hondje Pinky. Bouwvakker “Juust” Keet Goedemoed (Anouk Broeren), niet op haar Zeeuws mondje gevallen, voert voor een schappelijk prijsje de verbouwing uit. Persoonlijk reisadviseuse Anita (Martje van Roovert) pikt ook haar graantje mee.
Sterk spel en dolle pret
Twee uurtjes dolle pret, twee uurtjes nergens aan hoeven te denken. Heerlijk. En genieten van heel sterk spel. Hoofdrolspeler Jeroen gaat helemaal los als paniekerige doortaster. Vergelijkbaar met John Cleese in Hotel op stelten maar nooit echt over de top. Zijn fratsen zijn altijd grappig en meeslepend. Minke is heel comfortabel in haar rol als vanzelfsprekend dominante vrouw. Zo goed dat het op haar lijf geschreven lijkt. Lars en Lieke zijn precies de buren die je eigenlijk wilt hebben. Gewoon en gezellig, je krijgt er nooit ruzie mee. De zaal smult van hun perfect uitgebeelde typetjes die op hun simpele manier Geert uit, en weer in, de puree helpen. De beide Astrids vertolken de rol van tante Lydia alsof ze erin geboren zijn. Anouk woont in haar type als bouwvakker. Haar moeder heeft haar een beetje geholpen het Zeeuws weer eigen te maken en het eindresultaat is kei- en keileuk. Martje speelt de typische reisadviseuse waarvan je eigenlijk op voorhand al weet dat ze je in het pak doet. Klein rolletje maar erg sterk ingevuld.
Het beste uit zichzelf halen
Ik heb het voorrecht een en ander mee mogen maken met deze groep spelers. De oefenavonden zijn zonder uitzondering kolderiek en ontzettend gezellig. Maar zeer zeker ook leerzaam. Dat is te danken aan de drive die deze artiesten hebben laten zien. Zonder uitzondering hebben ze allemaal de drang om het beste uit zichzelf te halen. En zich daarbij te laten helpen. Zeker te weten dat mede door hen wil om er iets moois van te maken het publiek zo laaiend enthousiast is over ’t is weer prijs. Een heel goed voorbeeld van oorzaak en gevolg. De beloning is een topprestatie gevolgd door een daverend applaus.
Zelfs persoonlijke uitdagingen kan deze club aan. Een weddenschapje om tijdens een bepaalde scène niet te mogen lachen wordt gewonnen door “slachtoffer” Martje. De mannen staan met lege handen. Foutjes tijdens de opvoeringen? Nauwelijks door het publiek opgemerkt, elke keer op het toneel opgelost. Slot of niet? Muziek!
Nieuwe voorstelling 2026
In de Kèkert is nog niet klaar dit seizoen. Op 20, 21 22, 25, 27 en 28 maart brengt In de Kèkert het stuk ‘Ontdooid’ op de planken. Weer een klucht. Geschreven door William Houbraken. Weer een heerlijk avondje No Nonsens. Kijk vor meer informatie op de website van de Esbeekse toneelvereniging.
(foto's: Astrid van Egmond)