Voor Hennie Vester is kunst een manier van leven. Al ruim zestig jaar werkt de nu 83-jarige Hilvarenbeekse keramist met klei. Wat ooit begon als een ontdekking van een ongebruikte keramiekoven, groeide uit tot een levenslange passie. Op 19 en 20 september tijdens Kunstsafari krijgen bezoekers een bijzonder kijkje in haar veelzijdige oeuvre. Van robuuste werken en beeldhouwkunst tot kleurrijke, speelse objecten: Hennies werk is eigenzinnig, humoristisch en vooral gemaakt vanuit gevoel.

Wie bij Hennie over de drempel stapt, ziet onmiddellijk dat kunst diep in haar leven verweven is. Aan de muren hangen werken, in de kamer staan beelden en ook in haar atelier is geen gebrek aan inspiratie. Haar artistieke aanleg heeft ze bovendien niet van een vreemde. Haar meisjesnaam Van Oorschot verwijst naar een bekende kunstenaarsfamilie.

Kunst in de genen

Haar oom was de Brabantse schilder Dorus van Oorschot. Als kind logeerde Hennie regelmatig bij hem. 'Ik zat dan uren in zijn atelier. Terwijl hij schetsen maakte, zaten wij in stripboeken te lezen', vertelt ze lachend. 'Toen ik drieëntwintig was, kreeg ik die portretten van hem cadeau.' Ook haar broer Peter schildert. In Hennies kamer hangt een door hem gemaakt portret van haar kleindochter Fiene. Het meisje zit op een bank, terwijl een felle streep zonlicht over haar heen valt. Die lichtinval breekt het beeld open en geeft haar blonde krullen een rijk palet aan verrassende tinten. Het gevoel voor kunst, licht en detail lijkt daarmee door de familie te lopen.

Niet met een penseel, maar met klei

Toch koos Hennie uiteindelijk haar eigen weg. Niet met een penseel, maar met klei. 'Als ik klei in mijn handen heb, ben ik eigenlijk meteen weg', vertelt ze. Het materiaal trekt haar volledig het maakproces in. De tijd verdwijnt naar de achtergrond en het gaat niet om presteren of een vooraf bepaald eindresultaat. 'Je ontdekt gewoon wat de klei je geeft.'

Die vrijheid is kenmerkend voor haar werk. Hennie laat zich graag verrassen en zoekt bewust naar speelsheid en humor. Een belangrijke inspiratiebron is de Frans-Amerikaanse kunstenares Niki de Saint Phalle. 'Ik ben samen met mijn dochter naar haar Tarot tuin in Toscane geweest. Dat vond ik geweldig. Het is expressief robuust, maar tegelijk heel frivool en humoristisch. Zonder dat het grof wordt. Die speelsheid zoek ik zelf ook.'

De schoonheid van het onverwachte

De beelden van Hennie kunnen krachtig en stoer zijn, maar tegelijkertijd licht en vrolijk. Een mooi voorbeeld zijn de werken die ze maakte in een traditionele kuiloven. Daar krijgen vuur en rook vrij spel. 'Die prachtige, onvoorspelbare kleuren ontstaan dan helemaal vanzelf. Dat vind ik juist zo mooi.'

Voor Hennie hoeft kunst ook niet per se te worden uitgelegd. Het belangrijkste is wat een kunstwerk met iemand doet. Wanneer is iemand volgens haar eigenlijk kunstenaar? Ze moet even nadenken. 'Dat zou ik eigenlijk niet weten. Als iemand mij verrast, denk ik. Met iets heel origineels, iets leuks of iets moois.'

Als kunst je raakt

Zelf heeft ze ervaren hoe krachtig kunst kan binnenkomen. 'Ik heb wel eens voor een schilderij gestaan en toen was ik echt ontroerd. Ik voelde dat ik huilde omdat de tranen over mijn wangen liepen. Ik weet niet waarom.' Ook bij een Piëta in een kerk en bij het werk van Mark Rothko gebeurde iets vergelijkbaars. 'Ik sta ervoor, kijk en kijk en verdwijn op de een of andere manier. En dan komen er tranen.'

Dat haar eigen werk ook zo'n emotie kan oproepen, maakte ze zelf mee met Vogel van verdriet. 'Er was iemand die iets heel ergs had meegemaakt. Die zag dat beeld en zei meteen: Dat beeld wil ik hebben. En die was op dezelfde manier gegrepen.'

Nog altijd nieuwsgierig

Hoewel haar werk in het verleden door sommigen wel eens als hobby werd gezien, heeft Hennie zich daar nooit door laten tegenhouden. Haar nieuwsgierigheid is nog altijd springlevend. Zo maakt ze tegenwoordig objecten waarvan onderdelen losgemaakt en opnieuw geplaatst kunnen worden. 'Mensen kunnen er zelf iets mee doen. Je kunt dingen eruit halen en opnieuw erin steken. Je kunt bijvoorbeeld zelf bepalen waar je de bloemetjes zet. Dat vind ik grappig.'

Gebruikskunst wil ze het overigens niet noemen. 'Voor mij zijn het objecten. Ik heb geen zin meer in klachten over kringen als iemand er water in doet', zegt ze nuchter.

Verbonden met Hilvarenbeek

Sinds 1973 woont Hennie in Hilvarenbeek. Ze voelt zich er nog altijd thuis.' Door haar jaren als docent keramiek bij cursuscentrum de Werckwinckel kent ze veel mensen in het dorp. Ook is ze weer actief geworden binnen haar vertrouwde kleigroep.

Een nieuw werk voor Kunstsafari

Tijdens Kunstsafari laat Hennie een brede selectie uit haar werk zien. Van vroege experimenten tot recente objecten. In haar atelier staat zelfs een gloednieuw werk klaar voor de overzichtstentoonstelling, geïnspireerd op het bollenveld op Texel.

Op haar 83e is Hennie Vester dus nog altijd volop aan het ontdekken. Want zolang de klei blijft boeien, blijft er iets nieuws ontstaan. 'Als ik bezig ben, vergeet ik de tijd.' Misschien is dat wel de essentie van haar kunstenaarschap: niet weten waar je uitkomt, maar je laten leiden door wat de klei vertelt.

kunstsafari.nl