Wie over het zandpad loopt dat vanaf de Biestsestraat richting het Molenakkerpad voert, kan sinds kort even letterlijk stilstaan bij een bijzonder stukje lokale geschiedenis. Stichting Wel Gement heeft daar, op de grens tussen Biest-Houtakker en Moergestel, een oude molensteen met informatiebord geplaatst. De steen staat naast rustbank ‘Hei-eind’. Vanaf de bank kijk je precies uit over de plek waar eeuwenlang een standerdmolen heeft gestaan.

De nieuwe plek werd zaterdagochtend 5 september officieel onthuld. Mart van Vught van Stichting Wel Gement vertelde de aanwezigen over de geschiedenis van de locatie. Al in de dertiende eeuw stond hier, op de grens – of ‘reen’ – tussen Biest-Houtakker en Moergestel, een houten standerdmolen. Boeren uit de omgeving brachten er hun graan om het te laten malen. De molen bleef eeuwenlang een herkenbaar onderdeel van het landschap.

In 1852 kwam daar verandering in. In opdracht van molenaar Roozen werd de molen gedemonteerd en verplaatst naar de Vinkenberg in Moergestel. Daar werd hij opnieuw opgebouwd op een natuurlijke stuifduin. De molen staat er nog altijd en behoort tot de oudste standerdmolens van Brabant.

Met de molensteen krijgt de oorspronkelijke locatie nu opnieuw een tastbare verwijzing naar die geschiedenis. “Als je hier op de bank rust, kijk je uit over het gebied waar de molen ruim zeshonderd jaar lang de wind heeft gevangen”, vertelde Van Vught tijdens de opening. De nabijgelegen naam Molenakkers herinnert eveneens nog aan het agrarische verleden van deze plek.

Rustbank

De rustbank ‘Hei-eind’ was eerder al door de gemeente Hilvarenbeek in samenwerking met Stichting Wel Gement geplaatst. Met de komst van de molensteen en het informatiebord is de rustplek verder aangekleed. De molensteen werd tijdens de opening aan het zicht onttrokken door Biestse vlaggen. Samen trokken vrijwilligers en vertegenwoordigers van helpende organisaties de vlaggen weg en werd de nieuwe historische plek officieel in gebruik genomen.

Het project kwam tot stand dankzij de inzet van verschillende lokale partijen, bedrijven en vrijwilligers.

Na het officiële gedeelte werd passend afgesloten: de aanwezigen brachten, onder het genot van een kopje koffie met versgebakken cake, samen een toost uit met dorpslikeur Ut Biests Regentje. Daarmee is op een plek waar de wieken al bijna twee eeuwen verdwenen zijn, de geschiedenis weer een stukje zichtbaar geworden.