In de jaren zestig van de vorige eeuw werd het straatvoetbal populair, niet in de laatste plaats omdat het ook de leerschool was van Johan Cruyff. Toen er rond 2000 de eerste omheinde veldjes aangelegd werden, kregen ze dezelfde naam als dat je iemand tussen de benen door speelt: panna!In Reusel-De Mierden had elk dorp al zijn eigen pannaveldje, maar in Hooge Mierde lag er nog een blinde vlek. Binnen voetbalclub HMVV werden de mouwen opgestroopt en afgelopen zaterdag was het zover: het eerste pannaveldje van Hooge Mierde werd officieel in gebruik genomen.

door Harrie Wenting

Reikhalzend kijken tientallen paar kinderogen naar het moment dat de deur van de nieuwe pannakooi open gaat.

Het kunstgras van het veldje ligt er strak bij en de eerste ballen liggen er al klaar. Wethouder Frank Rombouts ziet met eigen ogen wat de Hooge Mierdenaren waargemaakt hebben van de plannen die ze maanden terug aan hem presenteerden. Het zorgde er mede voor dat de gemeente Reusel-De Mierden ruim de knip trok voor een aanjaagsubsidie en samen met een aantal andere sponsoren kon er gewerkt worden aan de aanleg van het veldje.

Energie over

Maar voor de kinderen achter de gesloten poort duurt zaterdag elke seconde te lang. Paul Voets, de voorzitter van HMVV vermeld nog kort het traject waarin het veldje tot stand kwam, daarna is het aan Toon van Limpt, een van de strijdbare vrijwilligers, die met een grote schaar het blauw-witte lint doorknipt. De jongeren kunnen daarna niet wachten om het veldje te betreden.

“Ik speel in het jeugdteam JO12 van HDM,” zegt Ravi Hamers (11). “En elke keer als wij getraind hebben, hebben we nog energie over om met elkaar de bal te trappen. Nu we dit pannaveldje hebben kunnen we daar volop mee vooruit,” zegt hij. Samen met zijn vriendje Siem Jansen, die nog geen lid van de voetbalclub is, kan hij niet wachten om het in gebruik te nemen.

Voor de opening is niemand minder dan balkunstenaar Nelson de Kok gestrikt om te laten zien hoe het kan. Zijn evenwichtsoefeningen en techniek met de bal zijn weergaloos en als hij na een korte demonstratie de jongeren twee aan twee uitnodigt om het tegen hem en zijn maat op te nemen in kleine partijtjes, gaan de vingers enthousiast de lucht in. Nelson weet telkens zijn moment te kiezen om een echte panna te maken (de bal door de benen spelen) en telkens als het zover is komen de volgende twee aan de beurt.