Karel Mulder gaat zijn schouders zetten onder het beheer van dorpshuis Ome Toon. Samen met Corrie Priems runt hij vanaf september het dorpscafé.

Zes weken geleden hebben zij die taak overgenomen van Jan van de Wiel die vanaf 2019 beheerder was. Jan is er trots op dat Ome Toon een dorpshuis is dat zichzelf bedruipt.

“Veel activiteiten worden in de dorpen gedaan door vrijwilligers en financieel zijn we onafhankelijk”, zegt Jan van de Wiel die eind augustus afscheid nam.

door Geert van Coenen

Karel Mulder en Corrie Priems zijn als beheerders-duo zelf ook vrijwilliger en sturen nu 70 andere vrijwilligers aan om Ome Toon te laten draaien.

Corrie is geboren en getogen in Biest-Houtakker en is jarenlang directeur geweest van de basisschool in de Biest. Ze organiseert tweewekelijkse bijeenkomsten van de Biestse geloofsgemeenschap. Vorige zomer is ze met prepensioen gegaan en heeft nu tijd voor de functie van beheerder.

Karel komt uit Assen en woont met zijn vrouw vijf jaar in de Biest. Hij heeft lang commerciële managementfuncties vervuld en is ook met prepensioen. Nadat ze klaar waren met het (zelf) bouwen van hun huis, was er tijd voor allerlei vrijwilligerswerk. Karel is ook penningmeester van de Biestse Boulers en bestuurslid van het BOB (Belangenorganisatie Biest-Houtakker).

We spreken het nieuwe beheerders-duo in het café en horen van hen wat Ome Toon is en kan worden.

Waar de Biest elkaar treft

Wat hun drive is om Ome Toon te runnen, horen we als ze het hebben over de vele activiteiten die er bij Ome Toon zijn: “Het is de plek waar de Biest elkaar treft”.

Dat willen ze graag ondersteunen en ze hebben besproken hoe dat samen te doen. Karel gaat het beheer van het gebouw en de voorraad doen en Corrie faciliteert evenementen en onderhoudt contacten met de vele vrijwilligers. De afgelopen weken bleek al snel dat veel taken in elkaar overlopen en zijn ze ook vaak achter de bar te vinden.

Het sociale aspect van Ome Toon als ontmoetingsplek blijkt wel als ze opsommen wat er allemaal onderdak vindt bij Ome Toon. Het is een flinke lijst met het ‘Kookpunt’ en de ‘Huiskamer’ vooral voor ouderen. Voor ieder die wil zijn er twee biljarts, is er tafelvoetbal met deze week een toernooi en ook ‘de Jeugd van tegenwoordig’ komt langs. Elke twee weken is er een bijeenkomst van de geloofsgemeenschap en heeft Wel Gement er zijn speciale plek in de hal met het bezoekerscentrum. Er worden ook veel spontane koffietjes en biertjes gedronken bij een gezellig praatje.

Tijdens ons gesprek komt een groep sporters uit de aangrenzende sportzaal het café in. “Fijn dat we een multifunctionele sportzaal hebben waar ook de Pinnekleuvers carnaval vieren. In de zaal is ook biodanza, volleybal, gym en zaalvoetbal”, zeggen Karel en Corrie nog even.

Stevige basis in het dorp

Het is duidelijk dat Ome Toon een stevige basis heeft in het dorp, maar toch wil het nieuwe beheerders-duo nog wat aan de weg timmeren.

Het café ligt niet echt aan een doorgaande weg, zelfs een beetje verscholen achter de basisschool. Er zou dus wat gedaan moeten worden aan de zichtbaarheid.

Als de buitenruimte tot een gezellig plein kan worden ingericht, misschien samen met het schoolplein dan zou dat een vooruitgang zijn.

“Vooral in de weekenden willen we wat meer toeristen en jeugd trekken” en “Elke buurtvereniging zou zijn thuis bij Ome Toon kunnen hebben”. Dit zijn plannen die Karel en Corrie met Ome Toon hebben.

Het zou mooi zijn als Ome Toon het levende buurthuis van Biest-Houtakker blijft en de ideeën van het beheerders-duo gerealiseerd worden.

Elkaar vinden

Ik vroeg mij als interviewer nog af waarom het dorpshuis Ome Toon heet. Dat blijkt van de naamgever van de kerk te komen; Antonius van Padua. Je kon aan Antonius het volgende vragen: “Heilige Antonius beste vrind, maak dat ik wat ik verloren heb vind”. Eén ding heeft Antonius voor elkaar; de Biestenaren vinden er elkaar bij ome Toon.