Aan het dubbelfeest dat de gespreksgroep Kerk-zijn donderdag 14 augustus vierde waren twee blokken te onderscheiden. Een ernstig deel en een deel waarin de luim en de bossen bloemen overheersten.
door Ad Smeijers
Eerst het serieuze deel. Martin van Duijnhoven die als geestelijk adviseur verbonden is aan het bestuur van Senioren Netwerk Brabant-Zeeland hield een lezing met lichtbeelden. Het thema: Ouder worden, ootmoedig en gelovend in het leven staan.
De benadering van de werkelijkheid, de optiek van waaruit de wereld bevraagd wordt, is heel verschillend. De insteek en daarmee de levensvragen van bijvoorbeeld politici, ex-schoolmeesters, gewezen autoverkopers, kalende juristen, jonge weduwen, wijs geworden grijsaards en geestelijk verzorgers zijn heel verschillend. Neem slechts de taal om het begin en einde van de levensweg te benoemen. De rationalist spreekt van geboorte en dood, de beschouwende mens van schepping en voltooiing, zo je wilt van oorsprong en bestemming. Hoe beleef je tijd? Met de klok en de chronometer in de hand of zijn een knorrende maag en de stand van de zon bepalend? Tot slot een dringend advies: onderhoud je sociaal netwerk, wees niet te goed van vertrouwen, toon moed.
Van Duijnhoven is een boeiende spreker. Dat was een fijne bijkomstigheid in een bloedheet Open Huis. Onder zijn gehoor de 13 zittende leden van Kerk-zijn, een oud-lid, de helft van het zangduo Sjan en Kees en twee kopstukken van het Senioren Netwerk Hilvarenbeek. Met hun aanwezigheid onderstreept het bestuur het belang van de gespreksgroep Kerk-zijn. Dat is fijn om te horen.
Luim en bossen bloemen
De gespreksleider van Kerk-zijn was onlangs jarig. Pastor Cor Daemen tikte de 80 aan. Dat moet gevierd worden, maar hoe? Voor een aubade was het te laat, voor de serenade te vroeg. In die tussentijd werd er gezongen en gespeeld door het gelauwerde duo Sjan en Kees. Hun eerste lied betrof een ode aan Kerk-zijn. Zo’n tekst verdient het meer dan eens gezongen te worden. Dat gebeurde dan ook; een overrompeld gemoed teweeggebracht. Het werd tijd voor de cortège; een rij uitgelaten senioren, zwaaiend met bloemen en zingend ‘happy birthday to you’. Het verraste de jarige.
De verrassing en daarmee de ontroering werd intenser met de uitgesproken laudatio van Jan Merckx, de nestor van Kerk-zijn. Het thema van de feestrede: pastor Cor Daemen is een voortreffelijk leider, de beste die Kerk-zijn zich wensen kan.
En toen was het tijd voor het cadeautje. Het stond door windselen verborgen voor zijn neus. Hij mocht er naar kijken maar aankomen niet. Eerst maar eens wat suggesties ophoesten. Een beest uit de Bijbel met een slechte reputatie. De slang ligt voor de hand, maar het werd een ander dier. Mooi voor op de vensterbank. Loop eens langs zijn huis. Schijnt de zon dan schittert het je toe. Bij het zien gaat een peuter van plezier kraaien.
Ondertussen stond de keukenbrigade te popelen om de wijn te schenken en de hapjes op tafel te zetten. En de dames werden het steeds meer eens: Cor, jouw haantje mag bij Kerk-zijn altijd victorie kraaien.