Rouwklacht en oerkracht
Lieve medemens, dit gedicht heb ik gemaakt geïnspireerd door een gedicht van een Iraanse dichter dat werd voorgelezen op radio NPO Klassiek, en doordat ik diep geraakt werd door de intense compositie van de Iraans-Nederlandse Aftab Darvishi voor viool-solo, genaamd: 'Likoo', wat een Iraanse rouwklacht is. Het wordt gespeeld door Anne Sophie Mutter, duurt bijna 7 minuten en is te vinden op YouTube.
En de dichter spreekt:
De verwoeste stad
Is van haar mantel ontdaan
Van haar juwelen beroofd
Onteerd en naakt
Achtergelaten
Haar stem leeft alleen nog
In het ondergrondse
Als een Likoo; een hartverscheurende
Ontroostbare rouwklacht
Van onze hemel schreiende
Onmacht
En de dichter spreekt:
Er rest mij niets anders dan
Nieuwe wegen zoeken
Een stem van hoop
Het nieuwe leven dat
Een weg zoekt dwars door
De puinhoop heen
Naar het licht
Haar tranen werden rivieren, werden groeven
In haar gezicht
Nee, niks meer om glad te strijken
Haar rouwklacht
Zal tot aan de hemel rijken
Alsook haar kracht
Onverwoestbaar en zacht
Oorverdovend, oogverblindend
En tegelijk
Uit stilte en leegte ontstaan
En daarnaar terugkerend
Als een wond, zo lang zwerend
Tot al het vuil eruit is
En zij weer stil en leeg
En lichtdoorschijnend
Is
Marjelle Brussee